Van veldhandbal naar zaalhandbal.

Voor de oorsprong van zaalhandbal gaan wij terug naar 1898.
Kleinveld-handbal werd alsmaar populairder en vanaf 1931 maakte handbal
zijn intrede in de sportzalen. In 1938 werd het eerste wereldkampioenschap georganiseerd, maar zaalhandbal bleef op de achtergrond staan.

Pas in 1971 werd besloten dat het veld- of elfhandbal niet meer op landelijk niveau gespeeld zou worden en zevenhandbal (zaalhandbal) komt zo op de voorgrond te staan.
Heden ten dage is enkel zaalhandbal nog in competitieverband te beoefenen.
(bron: Notermans, 1969 & Spelregels Handbal, 1993)

Handbal op school.

In 1973 kreeg Dhr. Multael een interim op het Don Bosco College te Zwijnaarde als sportleraar. Dhr. Multael was gebeten door de handbalmicrobe en zelf actief als handballer. Het daaropvolgende jaar vestigde hij zich daar en begon meteen met het samenstellen van een schoolploegje handbal.

Het idee van deze schoolploeg kende een groot succes en meteen al namen de studenten van de eerstes en de tweedes (de huidige derde graad) deel aan scholencompetities.
Velen van hun hadden voordien nog nooit over handbal gehoord maar deze sport leek hun wel te interesseren, in zoverre zelfs dat wanneer ze afstudeerden, ze de handbalmicrobe niet konden loslaten.

Aangezien binnen (en rond) het Gentse nergens een handbalclub te vinden was en deze afgestudeerde studenten dus nergens terecht konden, besliste Dhr. Multael zelf het initiatief te nemen om een clubje op te richten, genaamd Don Bosco Zwijnaarde.

Met de steun van de school leek alles vlot te verlopen: trainingen en wedstrijden konden doorgaan op de sportvelden van het College en jeugdploegen, bemand door studenten, werden ook meteen opgericht.
Zo ontstond HBC Don Bosco Zwijnaarde als eerste Gentse Handbalclub in het jaar ’75 en kreeg van het Vlaamse Handbalverbond (VHV) het nummer 182 als aansluitingsnummer. De eerste officiële aansluitingskaarten van spelers dateren van 1 juli 1975.